Διατροφή και Πολυκυστικές

Σύσφιξη προσώπου & λιποδιάλυση στο διπλοσάγονο

Η συσχέτιση ανάμεσα στην διατροφή και στην γονιμότητα των γυναικών έχει αποτελέσει το αντικείμενο ολοένα και περισσότερων επιστημονικών μελετών περί διατροφής και υγείας, τις τελευταίες δεκαετίες (Gaskins & Chavarro, 2018).

 

 

ΑΠΟΦΥΓΗ ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΜΕΝΩΝ ΥΔΑΤΑΝΔΡΑΚΩΝ ΚΑΙ ΛΙΠΑΡΩΝ

Η πρόσληψη φολικού οξέος έχει συσχετιστεί με χαμηλότερα ποσοστά υπογονιμότητας στις γυναίκες, χαμηλότερο κίνδυνο αποβολών και εμφάνισης δυσπλασιών του κεντρικού νευρικού σωλήνα και νευρολογικών διαταραχών του εμβρύου (Schaefer & Nock, 2019). Τα ωμέγα-3 λιπαρά οξέα μακράς αλυσίδας φαίνεται να βελτιώνουν τη γυναικεία γονιμότητα (Hammiche, 2011 & Chiu, 2018) ενώ η υιοθέτηση υγιεινών διατροφικών συνηθειών που χαρακτηρίζονται από την υψηλή κατανάλωση φρούτων, λαχανικών, δημητριακών και θαλασσινών και πουλερικών σχετίζεται με καλύτερη γονιμότητα στις γυναίκες (Chiu, 2018).

 

 

 

 

 

ΝΕΡΟ

Το σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών (Polycystic ovary syndrome, PCOS) συνιστά ένα συχνό ενδοκρινολογικό νόσημα που εμφανίζεται στις γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας, επηρεάζοντας το αναπαραγωγικό σύστημα και την γονιμότητα τους, το ορμονικό προφίλ και την μεταβολική τους κατάσταση (Escobar-Morreale, 2018). Το PCOS χαρακτηρίζεται από ανωμαλίες στην έμμηνο ρύση, παρουσία πολυκυστικών ωοθηκών, υπερπαραγωγή ανδρογόνων, αντίσταση στην ινσουλίνη και παχυσαρκία. Τα συμπτώματα του PCOS μπορεί να περιλαμβάνουν αμηνόρροια ή ολιγομηνόρροια, υπερτρίχωση, ακμή και αλωπεκία. Το PCOS αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης του σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2, της υπέρτασης, ποικίλων λιπιδιακών και καρδιαγγειακών διαταραχών, υπογονιμότητας καθώς και κακοηθειών όπως είναι ο καρκίνος του ενδομητρίου και του μαστού (El Hayek, 2016). Οι ακριβείς παθογενετικοί μηχανισμοί εμφάνισης του PCOS είναι ακόμη άγνωστοι ενώ είναι περισσότερο πιθανό να προέρχεται λόγω της δράσης ποικίλων παραγόντων όπως είναι οι γενετικοί και οι περιβαλλοντικοί παράγοντες και η προγεννητική έκθεση σε υψηλή συγκέντρωση ανδρογόνων. Οι περιβαλλοντικοί παράγοντες περιλαμβάνουν την διατροφή, την σωματική δραστηριότητα, το κάπνισμα και το στρες (Bulsara, 2021).

ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗ ΦΡΟΥΤΩΝ

Οι περισσότερες γυναίκες με PCOS, ανεξάρτητα από το σωματικό τους βάρους, την υγεία και την διατροφή τους παρουσιάζουν ανθεκτικότητα στη δράση της ινσουλίνης. Για αυτό το λόγο, η υιοθέτηση αλλαγών στον τρόπο και στην ποιότητα ζωής όπως η γυμναστική και ειδικότερα στην διατροφή, θεωρούνται σημαντικά εργαλεία στην αποτελεσματική διαχείριση του PCOS. (Li, 2019).

 

 

 

ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΛΑΧΑΝΙΚΩΝ

Ενσωματώνοντας λαχανικά στην διατροφή μας συμμετέχουν στην αντιμετώπιση του σπλαχνικού λίπους κυρίως επειδή είναι πλούσια σε βιταμίνες, μέταλλα και αντιοξειδωτικά τα οποία συντελούν στην προστασία των καρδιαγγειακών νοσημάτων όπως το λυκοπενιο, επιπλέον βοηθούν στον έλεγχο του σακχάρου για αυτό πρέπει να υπάρχει ποικιλία λαχανικών και χρωμάτων σε κάθε πιάτο της ημέρας μας.

ΠΡΩΤΕΙΝΗ

Παρά την σημασία της διατροφής, της γυμναστικής και της υγείας στην αντιμετώπιση του PCOS, δεν υπάρχουν πολλά δεδομένα αναφορικά με τις διαιτητικές συστάσεις που πρέπει να υιοθετούν οι γυναίκες με PCOS. Από την βιβλιογραφική ανασκόπηση, φαίνεται ότι η απώλεια βάρους για τις παχύσαρκες ή τις υπέρβαρες γυναίκες, η μείωση της πρόσληψης υδατανθράκων και λίπους, η αύξηση της πρόσληψης φυτικών ινών και η αύξηση των επιπέδων σωματικής άσκησης βοηθούν σε σημαντικό βαθμό στην αντιμετώπιση των συμπτωμάτων του PCOS καθώς και στην καλυτέρευση της ποιότητας και στον τρόπο ζωής των γυναικών με PCOS (Moran, 2013; Faghfoori et al, 2017).

 

 

 

Η διατροφή παίζει καίριο ρόλο στην θεραπευτική αντιμετώπιση του PCOS, το οποίο συνοδεύεται από μια μεγάλη ποικιλία μεταβολικών διαταραχών. Πρόσφατες μελέτες δείχνουν ότι η προσκόλληση στο μεσογειακό πρότυπο διατροφής βοηθά στην μείωση της έντασης των κλινικών συμπτωμάτων των γυναικών με PCOS (Barrea, 2019). Η παραδοσιακή μεσογειακή διατροφή, χαρακτηρίζεται από την υψηλή κατανάλωση λαχανικών, οσπρίων, φρούτων και μη κατεργασμένων δημητριακών, μειωμένη πρόσληψη κόκκινου κρέατος και γαλακτοκομικών προϊόντων. Ακόμα μέτρια κατανάλωση κόκκινου κρασιού και μέτρια κατανάλωση λιπών κυρίως μονοακόρεστα λιπαρά οξέα στα οποία συμπεριλαμβάνεται και το ελαιόλαδο και τα ωμέγα-3, ωμέγα-6 λιπαρά οξέα που εντοπίζονται στα ψάρια (Davis, 2015). Λαμβάνοντας υπόψη τη στενή σχέση μεταξύ του PCOS και της αντίστασης στην ινσουλίνη, η υιοθέτηση της μεσογειακής διατροφής θα μπορούσε να αντιπροσωπεύει μια νέα και καινοτόμα προσέγγιση για τη διαχείριση του PCOS ανεξάρτητα από την παρουσία παχυσαρκίας (Orio).